Gerhard Welter, 205 GTI’ı tasarlamasa, bugün muhtemelen Peugeot diye bir üretici olmayacak; ya da kendinden çok daha namlı markaların kaderini paylaşıp, Hindistan’lı, Endonezya’lı, veya Çin’li gruplardan birine satılacaktı.
Bir ara Hollanda’daki arabaların yedide biri 205′miş (Kuş serisi gibi!); sanılanın aksine 205 GTI çok satmamıştı. Doğaldır; zira GTI türü araçlar birçok kullanıcı için uygun değiller. Hatta, mantıklı düşünecek olursak, bu araçlara sahip olmak aptallık (iki tanesi elimden geçti ve aynı aptallığı defalarca tekrarlayabilirim!)
205 GTI Peugeot adına iyi bir hamleydi; nedeni de marka imajını güçlendirmiş olmasıdır. 2 sene Dünya Ralli Şampiyonasının tozunu atmak bir yana, bu araçlar isimleri etrafında öyle bir mit yarattılar ki, bugün hala konuşuyoruz. Birgün babamın bir arkadaşı “sende ne var?” diye sormuş, “205 GTI” deyince, 2.5 litrelik BMW’si ile nasıl madara olduğunu çekinmeden anlatmış ve kendince “saygılarını sunmuştu”.
Bugün ise sadece GTI’lar değil, birçok sınıfta hakkında konuşmaya değer araçlar fazla çıkmıyor. Çok fazla model değişiyor; birçok üretici birleşti ve motordan gövde panellerine kadar aynı parçaları kullanıyorlar. Dolayısıyla, hem görünüm, hem de sürüş olarak çok benzer araçlarla karşılaşıyoruz. Otomotiv endüstrisi, 
otomobilin sadece mantıkla değil, tutkuyla sahip olunan Bir şey olduğunu unutmuş görünüyor. Evet; çoğu insan az yakan, rahat, ucuz, kısacası mantık kriterlerine dayanarak araç seçiyor ama, birçoğunun da gönlünde yatan ikinci bir araç var. Vahşi, huysuz, savruk, kesinlikle pratik olmayan, pahalı ve mızmız ama son derece eğlenceli araçlar. Günümüzde sivrilenler ise Japonlar. Oysa eskiden çok daha fazla seçenek mevcuttu.
Peugeot artık şu GTI işini bırakmalı. Bir zamanlar bu akımı başlatan Golf GTI’ı ezip geçtiler; ancak şu an pek çok üretici çok daha iyi GTI’lar (adları bu olmasa da) üretiyor.
Peugeot, dinamiğe, sağlıklı nefes alan homurtulu motorlara, biraz beklenmedik tepkiler verebilen ama alıştıkça yüksek sürüş keyfi garantileyen süspansiyon tasarım ve ayarlarına aldırmıyor. Bunun yerine, Almanların başarı formüllerini tekrarlıyor. Bu, sedanlarda, düşük güçlü hatchback’lerde daha önce ulaşamadığı satış rakamlarına ulaşmalarını sağladı, ama dikkat edin, 306 GTI’dan sonra çıkan tüm GTI tarzı araçlar başarısız oldular. Üstelik, her yeni model, bir öncekinden daha da fazla tepki topladı.
Şimdi 308 GT THP 175 ile tekrar şanslarını deniyorlar. 308 THP ile ilgili olarak, dünyada çok kötü tepkiler almışlar. Girdiğim onca sitede, aracı beğenen, öven tek bir yazıya rastlamadım. Şikayetler de, Peugeot’nun bir zamanlar uzman olduğu sürüş dinamiği ve süspansiyon gibi konularda yoğunlaşıyor.
308 GT THP’nin iyi yol tutmadığı, oldukça sert olmasına rağmen, süspansiyon sisteminin hem darbeleri emmede, hem de kendinden emin bir sürüş performansı sağlamada zayıf kaldığı sık sık yazılıyor. Kağıt üzerinde baktığımızda, performans vasat duruyor; ama bence örnek aldığı Golf’de olduğu gibi, donanım seviyesi çok iyi. Elektronik ıvır zıvırlar, gizmolar, içinden kukla çıkan kapaklar bolca kullanılmış. Bunların çoğunun gerçek bir GTI kullanıcısını etkileyeceğinden oldukça şüpheliyim; zira konfor ve otoban performansı arıyor olsam, alacağım son araç herhalde 308 GT THP olur. Şahsen virajlı orman yollarında aracı ESP gibi elektronik ıvır zıvırlar olmadan sonuna kadar zorlayabilmek isterim. Düzde ne kadar hızlı gidebildiğinin önemi yok; bugüne kadar Edirne-İstanbul yolculuklarında kullandığım tüm araçlarda, çok rahatlıkla 200′ü geçerek, neredeyse tüm yol boyunca zorlanmadan, ürkmeden kullanabildim. Dümdüz yolda 400 yapsam da bir önemi yok; biliyorum ki Java motorla bile 150 yapmanın salgılattığı kadar adrenalin salgılatmayacaktır. Üstelik, gaza basıp direksiyonu düz tutmak da marifet olmasa gerek(!).
8.3 saniyelik 0-100 ve 225 km/s son sürat, neredeyse 15 sene önce çıkan 306 GTI’dan daha iyi değil. Gelgelelim, 308 GT THP, bunu 2 litrelik,müsrif bir 4 silindirli yerine, 1.6 litrelik bir turbo motorla beceriyor ve yakıt tüketimi gerçekten de düşük. En azından kağıt üstünde…175 beygirlik motor, Peugeot-BMW ortaklığının ürünü ve gerek Mini Cooper, gerekse 207 GT THP’de kullanılmakta. Yaklaşık 1400 kiloluk ağırlığıyla, bunun sportif bir araç olduğunu söylemek çok zor.
Audi, yıllarca BMW’nin M3 ve Mercedes’in CLK gibi serileriyle rekabete girecek bir araç çıkarmadı. Bu akıllıca bir hareketti; zira Audi’yi çok güzel göründüğü için satın alan fazla insan yok herhalde!
Ne olduysa, Lamborghini’nin alınmasından sonra oldu. Audi TT’nin yenilenmesinden daha büyük haber, elbette Lamborghini Gallardo ile aynı platformu paylaşan Audi R8‘in çıkışıydı. Bunda sanırım, Volkswagen bünyesine dahil edilen Walter de’Silva’nın parmağı var.
Sonda sorulacak soruyu başta soralım: Audi A5, ya da S5, BMW 3-coupe ya da Mercedes SLK gibi rakipleriyle baş edebilirmi? Bence yanıt, hayır. Audi’nin hala bir stil problemi var ve Audi A4′ün temelini oluşturacak olan Audi S5′in çıkmasıyla, bu daha da iyi anlaşıldı. Audi, göze ya da kalbe hitap etmiyor.
Bence tasarım “eleştirilemeyecek kadar düzgün”. Güzel ya da çirkin diyemiyorum ki, bence bu her zaman için Audi’nin en ciddi sorunu oldu. Bu sorun, Audi A5 ile daha da yüzeye çıkacak. Çünkü 354 beygirlik, pahalı bir Alman arabası alıyorsanız, pek mantıklı biri olduğunuz söylenemez (eğer banka soyup kaçmayı hedefliyorsanız, Audi iyi bir seçim). Böyle bir arabanın mantığa ve genele değil, bir avuç zengin deli erkek çocuğuna hitap etmesi gerekir. BMW M3 gibi.
Gelgelelim, bu Audi A5 ya da S5′in kötü bir araç olduğu anlamına gelmiyor; iyi, hatta fazla iyi bir araba. İçi son derece ergonomik. Motor yerleşimi, ağırlık merkezi, süspansiyonun aluminyum oluşu, tipik Audi sağlamlığı, harika motorlar, herşey çok iyi. Ama ruh eksik.
Bir de, cansıkıcı küçük detaylar var. Bunlardan biri, kontak anahtarının plastik olması. Ağır siklet Audi sahipleri, çok dikkatli olmalı!
İlk etapta, 2 motor seçeneği olacak; 3.0 TDI (240 hp,dizel) ve 4.2 litre, benzinli bir V8. Bu motor, Audi A5′in “BMW M3”’ü diyebileceğimiz Audi S5′de kullanılacak. 354 beygirlik gücü ile, BMW M3′e kafa tutması mümkün görünmese de…
TDI ve S5′ler, Quattro, yani 4 çeker. Sonradan çıkacak olan 1.8 ve 2 litrelik versiyonların ise önden çekişli olması, Audi’nin diğer Alman rakiplerinden uzaklaşıp, Volkswagen ekolüne kaydığını gösteriyor.
Multitronic şanzıman dışında, CVT de opsiyonel şanzımanlar arasına girmiş.
ABD fiyatı ise sanırım 35.000 dolardan başlayacak.
Hyundai Coupe, kendini gidebildiğinden daha büyük bir hızla geliştirmesine rağmen, imajı zayıf bir araç. Amerika’da bilinen adıyla Hyundai Tiburon’un ilk modeli, 30 sene önceki ucuz prodüksyion sc-ifi filmlerindeki araçlara benziyordu. İkinci kuşak ise çok daha şık olmasına rağmen, kabiliyet açısından çok iyi şeyler söylemek mümkün değil. Yol tutuşu ve imajı vasat, fazla ucuz olmayan, ağır, performansı pek tatmin edici olmayan bir araç Hyundai Coupe. Açıkçası, ikinci kuşak Tiburon’ları tip olarak beğendiğimi itiraf etmem gerek.
Genesis Coupe kod adıyla Internet’e concept imajları sızan yeni Hyundai Coupe’nin aslında üretime hazır olduğu açık. Gelgelelim, hatlar korunmasına rağmen, karbon fiber kaputun üretilecek modelde olmaması ve ön tarafın tasarımında konsept araç kadar cesur davranılmamış olması gibi nedenlerle, Hyundai’nin yine çok fazla ilgi çekmeyeceğini düşünüyorum. Açıkçası, turuncu konsept araçtan sonra gri ve üretime hazır modeli görünce bayağı bir hayalkırıklığına uğradım.
Motorlar ve performans bu sefer memnun edici. 2 litrelik 215 beygir turbo motor yanında, bir de almak için bir neden bulamadığım -bu hacimde bir motora sahip Hyundai alacak fazla insan bilmiyorum- 3.8 litrelik V6 var. Bu blok da 300 beygir üretiyor ve iddiaya göre yeni Hyundai Coupe’nin 6 saniye altında 100′e çıkabilmesini sağlayacak. Eğer Hyundai i30‘da olduğu gibi ciddi bir kilo sorunu varsa, bu iddiaların gerçekliğini derhal pas geçebiliriz.
Hyundai, kesenin ağzını bu sefer açarak, yeni Genesis Coupe’nin şık görünmesi ve iyi davranması için bazı klişeleri aynen uygulamış; 20 inçlik devasa jantlar, önde 255/35, arkada 275/35 ölçülerinde aşırı dar yanaklı ve geniş tabanlı lastikler, bir de Brembo kaliperler.
Daha da iyisi, Hyundai Genesis Coupe, artık gücünü doğru taraftan yola aktaracak. Önden çekişli tasarımdan vazgeçilmiş; büyüklerin ligindeki tüm Coupe’ler gibi, Hyundai Genesis de arkadan itişli olacak. Çıkış tarihi, kimine göre 2008 sonu, kimine göre 2009 başları.
Ayrıca, ebatlarda çok ciddi biçimde büyümüş diyebiliriz; genişlik artık 1.90′ın üzerinde.
Yeni Hyundai Coupe’nin fiyatının, verdiklerine göre aşırı ucuz olacağını da söylemek mümkün: ABD fiyatı, 2 litrelik model için 20.000 doların altında olacakmış. Türkiye, Yunanistan ve İtalya gibi motor hacmine göre vergilendirme yapan ülkelerde elbette 3.8 litrelik V6 cazip olmayacak; ama 3.8′in de ABD fiyatı 25.000 doların altında ki, bu da onu ABD pazarında çok cazip kılacak diye düşünmekteyim.
Bazı arabalarını başkalarının üretmesini istemişimdir; mesela Peugeot 205 GTI’ın en azından iç aksamı ve elektrik sistemini BMW ya da Mercedes üretseydi, bugün hala kullanıyor olurdum. Alfa Romeo 147′nin de şasisini PSA üretmeliydi; zira özellikle V6 -147 GTA; 250 beygir!- modelinin yolda ne kadar feci davranışlar gösterdiğini görmek acı veriyor. Bu kadar güzel bir araba, daha becerikli olmalıydı.
Alfa Romeo 149 ile işler değişecek gibi görünüyor. Kesinlikle yerini alacağı 147 kadar şık olmamasına rağmen, Alfa 149 çok daha iyi dinamik özelliklere sahip olacak gibi. Bu sefer, şasiyi Alfa Romeo 159′dan almayı planlamışlar ki, bu aracın en iyi önden çekişli platform olduğu konusunda birçok otorite hemfikir durumda.
Yeni Alfa, 2009′un ilk aylarında piyasaya çıkacak. Motorlardan 120 beygirden başlıyor ve önceki versiyondan daha güçlü -265 hp- V6 ile zirveye çıkıyor. Açıkçası, ne kadar iyi bir şasisi olursa olsun, 265 hp ile başa çıkması mümkün değil. Aktif diferansiyeli olmasına rağmen, Ford Focus STI bile, 50 beygir daha düşük güçle traksiyon sorunları yaşıyor. Benim fikrim, önden çekişli bir araçta en üst sınırın 200hp olması gerektiği. Elbette tutup 1000 beygir motorda koyarsınız; ama ESP bunun sadece %15′ini kullanmanıza izin verdiği sürece, yapılan şeylerin göz boyamaktan öteye geçmediğini görebiliriz. Eğer düzde çok hızlı gitmek istiyorsam -ki hiç zevkli değil- bir Nitro kiti satın alırım ve onbinlerce kilometreyi çok yakan, ağır bir V6 ile geçirmek zorunda kalmam.
Gelgelelim, Alfa Romeo 149 GTA, Brera’da olduğu gibi 4 çeker olabilir (Brera’da opsiyonel). Böylece Alfa, gitgide daha çirkin görünen Subaru Impreza gibi araçlara “bir nebze” olsun rakip olabilir. “Bir nebze” diyorum; çünkü gerek Mitsubishi Lancer EVO, gerekse Subaru Impreza son derece iyi araçlar ve Alfa romeo’nun başını dizayn masasından kaldırıp, bilgisayar başına ve test pistine dönmesini beklemiyorum. En azından, hot hatch furyası sırasında bunu yapmadı.
Bence asıl heyecan verici motor seçenekleri, 1.6 litrelik, 150 hp dizel motor ve 2.0JTDm serisi olacak. 2.0 JTDm dizellerin iki modeli 2009′da Alfa Romeo 149′da yerini alabilir. İlk motor 184 hp, ikincisi ise 230 hp’lik, son derece performanslı, çift turbolu bir motor. Hatta, 230 hp dizel seçeneği varken, neden 265 hp, V6 benzinli motoru tercih edeceğimiz herhalde Alfa Romeo’nun zihnini meşgul etmiyor.
Dizel fanatizmini ve GTI sınıfını körükleyen Fransız aslında Peugeot olsa da, Renault bu Megane modeliyle Socheaux’lu üreticiye haddini bildiriyor. 225 beygirlik Megane Renault Sport’un görünümüyle gelen Megane RenaultSport Dci, 175 beygirlik, 2 litrelik common rail bir dizel motora sahip. Sınıfının en iyisi olmasa da, oldukça iyi ve performanslı bir motor bu. Yaklaşık 1.5 ton ağırlığa rağmen, dizel Megane, performans bakımından benzinli rakiplerinin gerisinde kalmıyor. Üstelik, daha iyi bir esnekliğe sahip. Bu sayede, hot hatch’lerin asıl parladığı yerler olan dar ve virajlı yollar, Renault’nun avantajı haline geliyor.
360 Nm’lik, büyüleyici olmayan yüksek tork, 2000 devirde geliyor. Ortalama 6.5 litrelik yakıt tüketimi, kendisini 225 beygirlik Renault Sport Megane’da ispatlayan şasi ile birleşince, ortaya gerçekten hem kalbe, hem beyne hitap edebilen bir hatchback çıkmış.
Elbette ağırlık ve dizel motoru karakteristiği gereği, hızlanma değerleri bir 207 GTI kadar iyi değil: 0-100 arası 8.3 saniye sürüyor ve ilk kilometreyi 29.4 saniyede katediyor. Performans olarak, 206 GTI klasmanında olduğunu söyleyebiliriz; ama 6 kademeli manuel şanzıman ve tork bandı iyi ayarlanmış dizel, ara hızlanmalarda birçok benzinli GTI’a bile nal toplatabilir. Öyleki, dizel Megane’ın 6.vitesteki 80-120 arası hızlanması, benzinli Megane Sport 225′den daha iyi.
Ağırlığından ötürü, ön ve arkadaki yaylar benzinli versiyondan bile %37 daha sert. Renault, masraftan kaçınmayarak frenler için Brembo ile anlaşmış. Önde 312, arkada ise 300mm diskler bulunuyor ve ön kaliperler 4 pistonlu.
Lastik olarak ise, 225/45 17 ya da 225/40 18 ölçülerinde Continental Sport Contact 2′ler arasında seçim yapabiliyorsunuz. Sert süspansiyon ve çok dar yanaklı lastiklerle, ne kadar konforlu seyahat edebileceğiniz soru işareti.
Renault Laguna‘dan alınan M9Rb kodlu motorun egzos ve emme manifoldları ciddi şekilde modifiye edilmiş.
Renault Megane RS, BMW 1.20d, Golf GT TDI ve Toyota Auris T180 gibi güçlü rakiplerle karşılaşmak zorunda kalacak. En büyük avantajı ise, motor ve kendini kanıtlamış şasisi. Önümüzdeki yıllarda, GTI’ların çoğu dizel motorla gelecek gibi görünüyor-aslında, dizel motor GTI karakterine daha uygun, zira ara viteslerde daha iyi hızlanma bekliyoruz; en azından benim talebim bu. Yoksa 0′dan 100′e çok hızlı çıkan, ama ara hızlanmalarda 2 litrelik sedanların gerisinde kalan bir GTI’ın hiçbir esprisi yok
.
